Fotograf-demiurg
Wynalazek Daguerre’a, nazwany przez autora dagerotypią, został przedstawiony publicznie 19 sierpnia 1839 roku. Jeden z najzdolniejszych artystów – Nadar (prawdziwe imię Gaspard Felix Tournachon) – wsławił się doskonałymi pod względem plastycznym i technicznym fotografiami znanych Francuzów, na przykład aktorki Sary Bernhard oraz pisarza Alexandra Dumas. Swoista naturalistyczna asceza w ujęciu tematu znalazła wkrótce wielu entuzjastów, co więcej okazała się niezwykle wymownym środkiem wyrazu. Pomimo ostrej krytyki, wyrazisty styl Newtona znalazł licznych naśladowców. Ukazał w niej przepaść, która dzieliła ludzi biednych i bogatych pod każdym niemal względem, począwszy od opieki zdrowotnej, przez dostęp do edukacji po sposób spędzania wolnego czasu. Ten sposób tworzenia obrazu miał wielu przeciwników, którzy prezentowali zupełnie odmienne spojrzenie na fotografię artystyczną. Fotografie Fritha wykonane zostały przy zastosowaniu procesu kolodionowego, co wymagało wożenia ze sobą czarnego namiotu, dużego statywu, wielu substancji chemicznych, nieporęcznych szklanych płyt i kilku aparatów fotograficznych. Le Gray jako pierwszy połączył negatywy zdjęć nieba oraz wody, zachowując w ten sposób odpowiednie naświetlenie wszystkich partii zdjęcia. Obecnie fotografie Brady’ego uważane są za jedne z cenniejszych dokumentów historycznych tamtego okresu. na obrazach Aleksandra Gierymskiego malowanych pod silnym wpływem wczesnych technik fotograficznych. Artysta ten poszukiwał jeszcze bardziej naturalnych form wyrazu, stąd jego modelki ukazane są w sytuac. POWRÓT DO STRONY GŁÓWNEJ Oprócz krajobrazów, w dziewiętnastym wieku ulubionym tematem fotografii stały się portrety