Fotografia portretowa
Wynalazek Daguerre’a, nazwany przez autora dagerotypią, został przedstawiony publicznie 19 sierpnia 1839 roku. Nadar był nie tylko jednym z prekursorów fotografii artystycznej. Podobnie jak wcześniej, w dwudziestym wieku do szerokiej publiczności najsilniej przemawiały fotografie dokumentalne oraz fotoreportaże. Jego zdjęcia zabarwione śmiałym erotyzmem wywoływały oburzenie i wprawiały w zakłopotanie nie tylko krytyków. Wraz ze wzrostem liczby pojawiających się na rynku dzienników oraz czasopism w latach trzydziestych i czterdziestych naszego stulecia, w Europie i w Stanach Zjednoczonych znacznie wzrosła rola fotografii prasowej. Był odkrywcą piękna ukrytego w nowoczesnych maszynach. Dzięki zdjęciom z podróży nie tylko wybrańcy mieli okazję obejrzeć niedostępne zakątki globu, zaistniała również okazja, by zweryfikować swe wyobrażenie ukształtowane przez nierzadko subiektywne opisy podróżników. Różnorodne zakątki Ziemi można było podziwiać na zdjęciach również dzięki innym fotografom-podróżnikom. Za pierwszego na świecie fotoreportera uważa się Rogera Fentona, który w 1855 roku popłynął na Krym, gdzie na ponad trzystu fotografiach zdokumento-wał przebieg wojny krymskiej. Na zdjęciach z końca dziewiętnastego i początku dwudziestego wieku wyraźnie widać elementy stylów malarskich: impresjonizmu, ekspresjonizmu, naturalizmu, kubizmu czy surrealizmu. Kolorowe zdjęcie autorstwa Parkinsona, zatytułowane Park Avenue, na którym profil modelki ukazany jest na tle pędzącej żółtej taksówki, stało się punktem zwrotnym w sposobie fotografowania mody. POWRÓT DO STRONY GŁÓWNEJ Oprócz krajobrazów, w dziewiętnastym wieku ulubionym tematem fotografii stały się portrety
No related posts.