Nic nowego

Możliwość otrzymania odwzorowania rzeczywistości mechanicznie, bez pośrednictwa artysty przeraziła współczesnych malarzy. Nadar był nie tylko jednym z prekursorów fotografii artystycznej. Wiek dwudziesty to stulecie eksperymentu w dziedzinie abstrakcji. Jego zdjęcia zabarwione śmiałym erotyzmem wywoływały oburzenie i wprawiały w zakłopotanie nie tylko krytyków. Zafascynowany nocnym życiem wielkiej metropolii, Brassai był autorem wybitnych zdjęć, których bohaterami są tajemniczy zakochani, prostytutki, gangsterzy, na których natknął się podczas swych nocnych wędrówek po Paryżu. W 1917 roku w wydawanym przez siebie periodyku, Camera Work, Stieglitz opublikował serię zdjęć Paula Strandazlat 1915-1916. Fotografie Fritha wykonane zostały przy zastosowaniu procesu kolodionowego, co wymagało wożenia ze sobą czarnego namiotu, dużego statywu, wielu substancji chemicznych, nieporęcznych szklanych płyt i kilku aparatów fotograficznych. Różnorodne zakątki Ziemi można było podziwiać na zdjęciach również dzięki innym fotografom-podróżnikom. Obecnie fotografie Brady’ego uważane są za jedne z cenniejszych dokumentów historycznych tamtego okresu. Z drugiej strony wielu artystów-malarzy zafascynowanych było fotografią jako środkiem wyrazu, co widać np. Jako pierwszy sfotografował je Norman Parkinson, który pragnął za pomocą aparatu fotograficznego uchwycić złudzenie ruchu. Moda na utrwalanie swego wizerunku na zdjęciu została zapoczątkowana w roku 1859 przez Napoleona III, który wyruszając wraz ze swą armią do Włoch zatrzymał się w pracowni Andre Disderi i kazał zrobić sobie zdjęcie

No related posts.