Nic nowego

Możliwość otrzymania odwzorowania rzeczywistości mechanicznie, bez pośrednictwa artysty przeraziła współczesnych malarzy. Nadar był nie tylko jednym z prekursorów fotografii artystycznej. Podobnie jak wcześniej, w dwudziestym wieku do szerokiej publiczności najsilniej przemawiały fotografie dokumentalne oraz fotoreportaże. Ponadto postacie, często uchwycone w ruchu, miały lekko zamazane kontury. Zafascynowany nocnym życiem wielkiej metropolii, Brassai był autorem wybitnych zdjęć, których bohaterami są tajemniczy zakochani, prostytutki, gangsterzy, na których natknął się podczas swych nocnych wędrówek po Paryżu. W 1917 roku w wydawanym przez siebie periodyku, Camera Work, Stieglitz opublikował serię zdjęć Paula Strandazlat 1915-1916. W czasie ostatniej wyprawy Frith wykazał się godną podziwu odwagą oraz hartem ducha i zapuścił się w górę rzeki Nil. Le Gray jako pierwszy połączył negatywy zdjęć nieba oraz wody, zachowując w ten sposób odpowiednie naświetlenie wszystkich partii zdjęcia. Fotografii wojennej poświęcił się także Matthew B. Na zdjęciach z końca dziewiętnastego i początku dwudziestego wieku wyraźnie widać elementy stylów malarskich: impresjonizmu, ekspresjonizmu, naturalizmu, kubizmu czy surrealizmu. Jako pierwszy sfotografował je Norman Parkinson, który pragnął za pomocą aparatu fotograficznego uchwycić złudzenie ruchu. Wkrótce cała paryska elita poszła w ślady cesarza, a urodzony w czepku Disderi szybko stał się jednym z najzamożniejszych ludzi w mieście

No related posts.